Terug naar races

Nederland oogst drie keer zilver en brons

gepubliceerd op 4 maart 2018

Ook op de vierde dag van het wereldkampioenschap op de baan in Apeldoorn was de Nederlandse ploeg op dreef. Op maar liefst vier onderdelen behaalden de renners (m/v) van bondscoaches Peter Schep (duuronderdelen) en Bill Huck (sprint) medailles. Aan het eind van de avond leidde de baanequipe van de KNWU dan ook in het landenklassement.

Zilver op de individuele achtervolging

Toen in de middaguren de kwalificaties waren verreden, stond het al vast dat er in ieder geval één medaille bij zou komen voor oranje. Annemiek van Vleuten reed in de kwalificatie van de individuele achtervolging de tweede tijd, waardoor ze in de avonduren voor goud en zilver mocht strijden. Gezien het aanzienlijke verschil in kwalificatietijden met de latere wereldkampioene Chloe Dygert was het niet vreemd dat Van Vleuten haar eerste WK Baan niet met goud, maar met zilver verliet. "De jaren hiervoor kon je met mijn tijd van 3.29 misschien nog wel wereldkampioene worden, maar toen ik Dygert vorig jaar naar een veel snellere tijd zag rijden wist ik dat het een onmogelijke opgave was. Tweede worden was echt het hoogst haalbare. Ik ben heel trots op de progressie die ik geboekt heb dit jaar. Het was een mooi project met veel nieuwe indrukken."

Brons voor Elis Ligtlee

Elis Ligtlee liet in de kwalificatie van de 500 meter een vierde tijd noteren, maar liet direct optekenen dat haar start niet optimaal was geweest. Dat bleek in de finale van dit tijdsonderdeel, want de Eerbeekse maakte het thuispubliek dolenthousiast door naar brons te rijden. Het voelde voor de olympisch kampioene op de keirin als goud. "Ik ben blij dat ik van de coaches Bill Huck en Hugo Haak de kans heb gekregen om hier op het WK op dit nummer uit te komen. Ik heb die kans met twee handen gegrepen en kan met deze prestatie verder in de toekomst kijken. Ik wil me de komende jaren dolgraag weer in de teamsprintploeg rijden. Richting Tokyo 2020, maar liever nog veel eerder. Ik zie dit als een omslagpunt." Kyra Lamberink - zesde in de kwalificatie - reed 's avonds naar een zevende plaats.

“Ik ben blij dat ik van de coaches Bill Huck en Hugo Haak de kans heb gekregen om hier op het WK op dit nummer uit te komen.”

Elis Ligtlee

Zilver op de madison

Met Kirsten Wild verscheen vervolgens een renster in de baan met al twee gouden medailles (omnium en scratch) op zak. Samen met Amy Pieters ging de Overijsselse op jacht naar een derde gouden plak op de madison. Hier bleken de Britse concurrentes een maat te groot voor het Nederlandse duo. Wild: "Wat we ook probeerden, ze wisten ons telkens te verslaan en staken er daarmee bovenuit. Dan kan ik ook tevreden zijn met zilver. Verlies je met een punt, dan baal je, maar nu was het een duidelijke zaak." Amy Pieters beaamde dat: "Voor dit toernooi zetten we in op een medaille, vandaag hebben we de ambitie uitgesproken om voor goud te rijden. Maar de Britse rensters waren een klasse apart. Ik denk dat we blij mogen zijn dat we hier enkele andere landen, die toch vaak voor ons eindigen, voor weten te blijven."

Ondanks valpartij zilver op het omnium

Jan Willem van Schip zorgde voor een vierde Nederlandse medaille. De prof van Team Roompot behaalde een dag eerder zilver op de puntenkoers en streed van meet af aan mee voor eremetaal in het uit vier onderdelen bestaande omnium. Van Schip ging de afsluitende puntenkoers in als derde, maar steeg al snel naar een tweede en uiteindelijk gedeelde eerste plaats. Was Van Schip niet gevallen, had er wellicht een gouden medaille ingezeten. In de ultieme sprint moest hij toestaan dat zijn Poolse tegenstander nipt meer punten veroverde.

Voor Jan Willem van Schip voelde dit zilver anders dan de medaille van dezelfde kleur van de dag ervoor. "Toen was zilver het hoogst haalbare en kon ik dat met een uiterste krachtsinspanning nog binnen halen. Nu zat voor mijn gevoel het goud erin. En baal ik dus dat ik in de laatste sprint de benen niet meer had om hier mee te sprinten voor de wereldtitel. Het was geweldig om hier zo mee te strijden voor de medailles, het publiek zorgde elke keer dat ik net weer wat dieper kon gaan. We trainen altijd in Omnisport en dan is het hier leeg. Dan droom je van zo'n volle bak."

Op de slotdag van het WK Baan in Apeldoorn staan de kilometer en de koppelkoers voor de mannen en de puntenkoers en de keirin voor de vrouwen op het programma.